Na današnji dan 2003. godine u atentatu ispred zgrade Vlade u Beogradu snajperskim hicima ubijen je prvi demokratski premijer Srbije Zoran Đinđić.

Po ocenama mnogih Srbija je, tog 12. marta, na najgrublji način zaustavljena u pokušajima da se brzim koracima priključi porodici razvijenih, demokratskih evropskih naroda.
Zoran Đinđić je Gimnaziju završio u Beogradu, a 1974. godine diplomirao je filozofiju na BU. Na Univerziteti u Konstancu (Nemačka) 1979. doktorirao je na temu “Problemi utemeljenja kritičke teorije društva”. U svojoj zemlji hapšen je još kao student zbog optužbi za organizaciju “ilegalnih aktivnosti na fakultetu”. Intervencijom kancelara Vili Branta, umesto u zatvoru obreo se u Nemačkoj.

Radio je na Institutu za filozofiju i društvenu teoriju, bio poslanik u tri saziva Narodne skupštine Srbije i nekadašnje SRJ, bio profesor na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Sa grupom intelektualaca 1989. godine obnovio je rad Demokratske stranke koja je naredne godine i formalno zaživela, a od januara 1994. bio je njen predsednik.

Zoran Đinđić je posle više decenija komunističke diktature kao gradonačelnik Beograda simbolično skinuo petokraku sa zgrade Starog dvora i trasirao put Srbije u sasvim novom pravcu.

Kao kreator petooktobarskih promena Zoran Đinđić je praktično bio arhitekta jedne nove, demokratske i razvijene Srbije čiji će predsednik vlade biti od januara 2001. do trenutka kada su ga kuršumi zauvek zaustavili.

Teoretičari danas, dvadeset godina kasnije od ubistva Zorana Đinđića, tvrde da bi, u okolnostima gde je tragedija bila sprečena, Srbija danas bila punopravna članica EU i da bi dostigla nivo srednje razvijenih evropskih zemalja.

Uz kneza Mihaila Obrenovića i kralja Aleksandra Karađorđevića, Zoran Đinđić je treći veliki reformator sa ovih prostora koji je svoj hod ispred vremena i viziju bogate i moćne Srbije platio glavom.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *