Povodom godišnjice Igmanskog marša, predstavnici GO SUBNOR-a Кragujevac položili su venac na grobnicu narodnih heroja u centru Кragujevca gde počivaju i proslavljeni igmanci, borci Trećeg kragujevačkog bataljona koji je bio jedna od okosnica Igmanskog marša i odali im poštu.
Sredinom januara 1942. godine u Istočnoj Bosni, jake nemačke i ustaške snage otpočele su veliku ofanzivu na partizanske snage u čijem se središtu našla Prva proleterska NOU brigada i Vrhovni štab. Posle pogibije velikog broja boraca na Pjenovcu 21. januara 1942. godine kojom prilikom su između ostalih poginuli Slaviša Vajner Čiča (Romanijski), Milan Ilić-Čiča (Šumadijski) i Draganče Pavlović-Šilja (svi proglašeni za narodne heroje) u cilju očuvanja glavnine partizanskih snaga odlučeno je da se izvrši usiljeni marš partizanske vojske preko Sarajevskog polja za Igman radi izvlačenja iz okruženja. Bataljoni su se prikupili 26. januara i pripremili za najdužu etapu marša. Na temperaturi od -37°S otpočeo je marš proletera preko ledom zavejanog Igmana. Od hladnoće i mraza pucalo je drvo i kamen, borci su padali i ustajali. Ruke su se ledile za oružje. 28. januara uspešno je okončan marš izlaskom na Malo Polje, a promrzli borci prevezeni su u Foču, gde su velikom broju njih (132) amputirani smrznuti delovi tela (stopala, prsti).
Obraćajući se prisutnima predsednik GO SUBNOR-a Кragujevac akademik Željko V. Zirojević istakao je da sećanje na sve junake naše Otadžbine živi večno i da svaka žrtva pala za slobodu nije uzaludna.
Najmlađi igmanac koji je doživeo amputaciju stopala bio je iz sastava ovog proslavljenog bataljona Eugen Lebarić (kasnije general-pukovnik JNA) čiji je otac Jovan bio učesnik Oktobarske revolucije u Rusiji i koga su nemački fašisti streljali 20. oktobra 1941. godine u Bagremaru, zajedno sa Jevrejima, Srbima i Romima.